تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود


عهد کرده بود که بعد از رسول خدا  دیگر خضاب نکند، عهدی که بسیار گرامی اش داشته بود و حالا پس از این همه سال موعد دیدار دوباره بود با همسری چنان گرامی و عزیز ... با خودم فکر کردم کاش راهی بود تا خضاب کند و آراسته تر شود.

سحرگاه نوزدهم رمضان که رسید آرزوی من برآورده شد : هم علی (ع)  بر عهد خود استوار بود و  هم در محاسنش مویی سپید نمانده .

کاش چنین نخواسته بودم.


+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور ۱۳۸۹ساعت 14:41  توسط غلامعلی  |