اول فروردین سال 1404 هجری شمسی

 خدا قسمت کرد و لحظه‌ی تحویل سال را با عیال در حرم امام رضا(ع) بودیم، ذوق و تازگی پابوس اول را داشت خاصه که اول بهار هم هست و ایام صفایی دارد فقط جای پسرم امیر عباس خالی است، کمی پشیمانم که اجازه دادم  برود سفر، کاش لا اقل همان یک هفته ای رفته بود جنوب ، شلمچه، فکه... نه اینکه یک ماهه برود فلسطین. پسرک ایمیل زده بود و بالای عکسهایی که توی قدس گرفته بودند هم نوشته "ان وعد الله حق". یاد آن وقتها افتادم که ماجرای فلسطین خون دل بود برایمان و حالا شده جبهه جنگ سابق و یکی از انتخابهای سفر نوروز. یکی دیگر از عکسهایش از شهری دیگر هم خرابه‌ای را نشان می‌داد و بالایش نوشته بود: " زمانی سفارت آمریکا بود در اسرائیل...".

عیال شنیده که "آقا" همین ماه می روند به فلسطین و بند کرده که ما هم برویم و فرصتی است برای زیارت. فکر خوبی است تا خدا چه خواهد و چه پیش آید.