علی جان
حرفهای تو هم
- هر چقدر هم که در گوش چاه ها
تکیه زده بر شانه نخل ها بگویی -
می دانم
که می ماند برای بعد
اصلا قرارمان در خلوتی به بلندای ابدیت
که هیچ کس نبیندش
که هیچ کس نداندش
در خاکی ترین شب زمین
در بی نشانی غریبترین سنگ یک مزار
تنها من و تو و خدا