تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
امید زنده مانده

و هنوز در دشت بلا

در خیمه ی شهیدان

در چشم کودکی

برق می زند.

ایستاده و از لای دروازه خیمه

نگاه میکند:

"هیچ شهیدی

هنوز هم قامت عمو نیست."

امید

هزار سال بیشتر است

در چشم کودکی

- ایستاده کنار خیمه دارالحرب-

زندگی میکند

رو به سوی علقمه


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۲ساعت 22:28  توسط غلامعلی  |