کوچه ی تنگ بنی هاشم همیشه راه امن و عمری از آسودگی در راه آدم بود
و آن روزی که مادر چادرش خاکی، در و دیوار و مسمار، خدا قهرش گرفت انگار
دور و دورتر شد انتهای کوچه آن پایان خوش در قصه ی ابناء آدم
رفت جایی پشت ابر و آسمان تا دور از نامردمان
RSS