تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود


کوچه ی تنگ بنی هاشم همیشه راه امن و عمری از آسودگی در راه آدم بود

و آن روزی که مادر چادرش خاکی، در و دیوار و مسمار، خدا قهرش گرفت انگار

دور و دورتر شد انتهای کوچه آن پایان خوش در قصه ی ابناء آدم

رفت جایی پشت ابر و آسمان تا دور از نامردمان



+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۸۹ساعت 15:44  توسط غلامعلی  |