و رب جلیل اراده کرد
72 آیه را
با حرفهای مقطعه،
ورق ورق.
و اراده کرد
از طلوع تا غروب
طنین آیه ها در صحرا بماند
پس تو را آفرید،
" مدّ حرفها را"
پس قامتت قیامت کرد
آنقدر که
دستت میرسید به خواب ستاره ها
در شبی که
آسمان خیمه ماه داشت
و با صدای حرفهای دست مهربان تو
پیش پای تو
رقیه نام یک ستاره بود
در آسمان و
با زمین و خار هم غریبه بود