تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
یلدا نام شب تو بود

بلندترین شب دوران

که کمی بوی آتش میداد

وقتی به گیسوی بافته تو برسد

یلدا بلندبالاترین انتظار بود

که صبر تو را

با دانه های اشک

می آزمود

تا سحر

تا دمیدن خورشید رأس

در مدار دامان تو

در آسمان سه ساله ی دستانت


+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آذر ۱۳۹۱ساعت 22:22  توسط غلامعلی  |