تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
رفتی آب بیاوری

تماشایت می کردیم

از علقمه که بیرون آمدی،

از خیمه،

نگاه کردیم گام‌هایت را که به سوی ما می‌آمد

وقتی ایستادی و راه کج کردی،

باورمان نمی‌شد نیایی.

کسی گفت شاید عمو کار واجب تری دارد

و ما کودکان

گمان بردیم

به هوای مادر

می‌روی کوچه‌ی بنی هاشم

ولی

کوچه مانده است با همان چادر خاکی

پس از شریعه کجا رفته‌ای

حضرت سقا


+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 18:5  توسط غلامعلی  |