تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
آن قبرها که تو روی زمین نقش می‌زدی؛

مزار شیران بیشه‌ی بلا،

در شهر تنهایی مادرانه‌‌ات،

در اشک‌های غم فرق کوفته،

و حسرت چشمان به خون نشسته‌ی ماه قبیله،

هنوز زائر دارد.

حضرت مادر ادب!

از عصر داغدار تو در مدینه

هر روز فوج فرشتگان

در طواف چهار مزارند

که سرانگشت تو بر زمین میکشید

با یاد علقمه


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۱ساعت 11:32  توسط غلامعلی  |