تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

کاش امسال هیأتی‌ها کوچه‌ای باز کنند که آن سرش پیدا نباشد ، جوری که توی افق دنبالش کنی. بعد تمام در و دیوار کوچه را به هوای فاطمیه سیاه کنند و جا به جا روی سیاهی‌های عزا  بنویسند " یا عباس" و  سلام بدهند به علمدار دشت کربلا.

شاید این‌طوری آن کوچه در افق بپیچد در کوی زمان و برسد به آن کوچه دیگر، شاید امسال هیزم جمع نکنند و در آتش نزنند و دست‌ها تویش بالا نروند و پایین نیایند؛ به هوای صدای قدم‌های حضرت سقا.

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۱ساعت 7:33  توسط غلامعلی  |