کاش امسال هیأتیها کوچهای باز کنند که آن سرش پیدا نباشد ، جوری که توی افق دنبالش کنی. بعد تمام در و دیوار کوچه را به هوای فاطمیه سیاه کنند و جا به جا روی سیاهیهای عزا بنویسند " یا عباس" و سلام بدهند به علمدار دشت کربلا.
شاید اینطوری آن کوچه در افق بپیچد در کوی زمان و برسد به آن کوچه دیگر، شاید امسال هیزم جمع نکنند و در آتش نزنند و دستها تویش بالا نروند و پایین نیایند؛ به هوای صدای قدمهای حضرت سقا.