تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

سرت یک حرف داشت؛
حرف افتادن از دهانش نمی‌افتاد.
حالا
بی سرت - که برداری و نگاه کنی -
هفت سین ما
بهار در بهار
هیچ حرفی ندارد
الا
رو به قرآن و آینه،
حرف تو،
حرف سرت،
همان که هوای افتادن داشت.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۰ساعت 13:47  توسط غلامعلی  |