تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

جنگ دیروز تو جهاد امروز مرا راحت‌تر کرده حالا فوقش 22 بهمن تا آزادی می‌روم و از همان میدان برجک  شیطان را پایین می‌آورم یا پای صندوق رأی تانکش را دود می کنم هوا؛ بس که پیش سلاح اعتبار داریم از صلابت تو.

محض خاطر مرام مردانه‌ی دیروز تو، سربازان امروز، دست پیش داریم. انگار از آسمان خدا مائده‌ فرستاده باشد و بخواهیم تنها دهان باز کنیم و پیروزی را مزه کنیم.

می‌ماند یک حرف؛ دلشوره نماندن سر قول و قرار؛ انگار عیسای دست‌های تو از خدا مائده گرفته باشد برایم و من کافر شده باشم به اعجاز چشم‌هایت که برایم خواب بهشت دیده بود.

*قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْ‌يَمَ اللَّـهُمَّ رَ‌بَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِ‌نَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْ‌زُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ‌ الرَّ‌ازِقِينَ ﴿١١٤﴾ قَالَ اللَّـهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ‌ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِي(115)- مائده
+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۰ساعت 11:38  توسط غلامعلی  |