تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود



السابقون السابقون، مقربان آستان رب جلیل‌‌اند و حدیث پیشگامان، حکایت دل باختن به آسمان  است در اولین نگاه.

خدا گفت: اندکی از آنان اهل امت آخرالزمانند و تاریخ در مدار زمین، چشم به راهشان بود.

علم بر دوش رسیدند؛ انگار از بهشت.

بر خاکریزها تکیه‌ زدند مثل تختی که خدا وعده داده  بود  و سلاح در دستشان رام شد مثل صراحی.

مرگ را عزیز می‌داشتند که به قافله پیشگامان می‌رسید و در آغوش می‌کشیدند مثل طفل.

تاریخ خواست خوشامدشان بگوید؛

 رفتند.

خواست یادشان کند؛

 دلتنگ دروازه‌های بهشت ماند که در  گام‌ سرخ آخرینشان بسته می‌شد.

آمد از آن‌ها بنویسد؛

مبهوتشان شد.

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم دی ۱۳۹۰ساعت 17:1  توسط غلامعلی  |