تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حقوق بشر یک جنبه اساسی و مهم دارد و آن هم زاویه و مکان دید است. مثلا اگر توی ایران زنی به بدترین شکل و پس از خیانت، همسر کشی کرد، اگر دستگاه قضا یقه‌اش را گرفت، آن سر دنیا حقوق بشری‌ها دردش می‌آید و گریبان چاک می‌دهند و عکسش را می‌چسباند تخت سینه شان که گناه دارد طفلکی و چقدر سنگدلید شما.

ولی اگر سه‌پایه دوربین را بردی توی فلسطین کاشتی، کلا ماجرا فرق می کند.آنجا قانون نسبیت می‌آید وسط و حقوق بشر در حالیکه‌ آدامسش را باد ميکند، شش بولدوزر و پنجاه ماشین نظامی صهیونیست‌ها را نگاه می‌کند که آمده‌اند مدرسه را روی سر تروریست‌های هفت‌ساله خراب کند! ایضا خانه‌هاشان را.اینجا دیگر قضیه می‌شود از نوع سخت نگیرید و به خودشان مربوط است و از دسته‌ی "طفلکی یهودی‌ها".



از عجایب روزگار است و موجودی حساس این حقوق بشر .زاویه‌اش را کمی عوض کنی کلا زیر و زبر می شود


در وطن هم می‌توانید بخوانید.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۸۹ساعت 11:31  توسط غلامعلی  |