سایت آینده جند روز پیش خبری درج کرده بود با عنوان  "سفرهمزمان فرستادگان ویژه به اردن و یمن، ارتباطی باظهور دارد؟".

انتقاد کرده بود از اینکه ما با این‌‌ها نه مرز مشترک داریم نه فوریتی پیش آمده و نه اینها کانون تحولات دیپلماتیک هستند و...

بعد هم نتیجه‌گیری که شاید سفر فرستادگان مربوط به علائم ظهور باشد!.

دفتر امور پیگیری و رسانه های اینترنتی ریاست‌ جمهوری هم جوابیه‌ای برای آینده فرستاده که ایشان هم مرحمت کرده و منتشر کرده‌اند.  ولی این وسط برای این خبر و جواب تیتر زده‌اند:

"زیرسوال بردن 24 سال سیاست خارجی جمهوری اسلامی در جوابیه مشایی به آینده"

در توضیحش هم نوشته:

"دفتر رئیس جمهور با ارسال جوابیه به سایت آینده، با زیر سوال بردن سیاست خارجی جمهوری اسلامی در دوره های گذشته، مدعی شد دولتهای گذشته تلاش خود را صرفاً برای ایجاد رابطه دوستانه با قدرت های استكباری متمركز كرده اند.

به گزارش خبرنگار آینده؛ این اعلام نظر در حالی صورت می گیرد كه در دولت های گذشته (1360 تا 1376) تصدی وزارت خارجه به عهده دكتر علی اكبر ولایتی، از نزدیك ترین چهره های سیاسی به رهبر انقلاب بوده است و طی سال های 1376 تا 1384 نیز كمال خرازی، مسئول منصوب شورای راهبردی سیاست خارجی از سوی رهبر انقلاب، تصدی وزارت امور خارجه را بر عهده داشته است...."

آن تیتر و این توضیح از بند سوم جوابیه‌ فهم شده که متنش اینطور است:

".... واقعیت آن است كه دورانی در نظام مقدس جمهوری اسلامی گذشت كه برخلاف رهنمودهای صریح و روشن رهبر انقلاب، دولت های مورد علاقه سایت آینده، تلاش خود را صرفاً بر ایجاد رابطه دوستانه با قدرت های استكباری متمركز كردند، ولی تنها نتیجه حاصله، قرار گرفتن در معرفی فشارهای سیاسی، اقتصادی و تبلیغاتی روزافزون از سوی نظام سلطه و رویگردانی ملت عزیز و سرافراز ایران از آنان و اعتماد ورزیدن به كسی بود كه به صراحت اعلام می كرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را بر اساس راهبرد "عزت، حكمت و مصلحت"، به طور ابتكاری و فعال - نه منفعل - به پیش خواهد برد."

آینده عکس هم زده :

جدای از راستی و ناراستی این حرفها ، جدای از موازی‌کاری‌های دولت در سیاست خارجی و بعضی سؤالات بی جواب مانده در زمینه تحولات دستگاه وزارت خارجه، یک چیزی این وسط معلوم‌تر و مربوط‌تر است به حرف‌های بالا:

معنی برداشت آن تیتر از این جوابیه، حداقلش ناجوانمردانه بودن است.به زیان لغت‌نامه:  پشت سر کسی سنگر گرفتن، کسی را سپر کردن.

 بگذریم از معانی که حداقلی نیستند.