آقای نادر طالب‌زاده! ممنون.

به خاطر حرفهایی که راز نیستند اما توی این شلوغی باران اطلاعات، ازشان بی‌خبریم و بعضی‌ رسانه‌ها هم که باید با خبر باشند و حواسجمع تا باقی را خبر کنند، سرشان مشغول انعکاس صندلی بازی و وگیس‌کشی های حاشیه‌ی آن است. این وسط حواس شما انگار جمع است و خبرمان می‌کنید. آخر توی این دوره «که آن را خبری شد» باید خبری باز بیاید. مثل شما و "راز"تان.

ممنونٰ،به خاطر احساس غروری که توی "راز" آخرتان سرازیر شد به دلمان. (شماره چند آن بخش‌های کنفرانس FDDبود که آن مهنس اسرائیلی امد و کلی نگرانی ابراز کرد؟). وقتی که از زبان دشمن اعتراف شنیدیم، خیلی بهمان چسبید. میگفت که من مهندسم و خودم توی کار ساخت موشک بوده‌ام. میگفت روند ایرانیها عجیب و غریب است که بیست سال پیش از لیبی موشک می‌خریدند و حالا ماهواره می‌سازند. اصطلاحا مغزهاجمع شده بودند دور هم تا خاکی به سرشان بریزند و جلوی ما را بگیرند. امثال آن وطن‌فروش هم دیدنی بود که رفته بود تا خرده ریزهای سفره را جمع کند و بی‌معرفتی را به حد اعلا برساند. یکی نبود بگوید حماقت تا کجا؟ لااقل کاسه‌لیسی میکنی دم این رئیس جمهور حی و حاضر آمریکا را ببین نه آنکه تاریخ‌مصرفش تمام شده. بگذریم. غرض همان بود که اول کار گفتیم:

آقای طالب‌زاده! خداقوت.

جمعی از مخاطبان رسانه‌هایی که حواسشان زیاد جمع نیست

***

بعدالتحریر ظاهرا بی ربط:

از عجایب روزگار این است که وقتی که توی لندن یک فراری وقیح برای جیره و مواجبش می‌نشیند صاف صاف توی دوربین بی‌بی‌سی نگاه می کند و هر توهینی که دلش می‌خواهد به امام(ره) می‌کند و او را دیکتاتور می‌خواند و هر تهمتی دلش می‌خواهد به امام(ره) می‌زند، حضرات دفتر امام راحل(ره) ساکتند و لب از لب باز نمی کنند ولی بر خود فرض می‌بینند اگر خبر رسید نوه‌ی امام(ره) توی راهپیمایی 9 دی شرکت کرده بلافاصله بیانیه بدهند که نخیر ، نبوده.( الله اعلم)