قرار است خون و خنجر در گلوی ذبیح تو به هم برسند، خبرش پیچیده و حتی تا عرفات هم رسیده است انگار. نشان به آن نشان که از ابراهیم می‌‌گویی و اسماعیل، نقل پدر و پسر شده است:

« يا کاشِفَ الضُّرِّ وَالْبَلْوى عَنْ اَيُّوبَ وَمُمْسِكَ يَدَىْ اِبْرهيمَ عَنْ ذَبْحِ ابْنِهِ بَعْدَ کبَرِ سِنِّهِ وَفَنآءِ عُمُرِهِ»

اى برطرف آننده سختى و گرفتارى از ايوب و اى نگهدارنده دستهاى ابراهيم از ذبح پسرش پس از سن پيرى و بسرآمدن عمرش» **

به دلم افتاده توی این قسمت از دعا علی اکبر را تماشا می‌‌کردی.

......................................

* آیه 107 سوره‌ی صافات است و عجبا که آیه‌‌ی قبل آن هست: «ان هذا لهو البلاء المبین».

** از دعای عرفه امام حسین (ع)